Verhunal’da herkesin Bibisi, Fehime Bibinin aramızdan ayrılışını derin üzüntü ile öğrenmiş bulunmaktayım.

            Ben gittim ki O’da orda. Kutsal bellemiş Baba toprağını, dağdan bağa, bağdan dağa. Ne kişşa diyecek bir tavuğu , ne hoş diyecek bir tanası nede oşt diyecek bir iti yoğidi kapıda. Ama biliyorum ki  köyden dönünce yada bu yazıyı biri Ona anlatınca hoşuda, oştu da bana diyecek.. Lakin benim suçum yoktur gördüklerimi duyduklarımı yazdım Samsun destekli olarak.

  Üzüntüden yanar oldu bağrımız

  İnanın gitmiyor kalpten ağrımız

  Gelin sitemize sahip çıkalım.

                            BİR KADIN GİTTİĞİNDE

      Onlar bir gün çekip gittiklerinde, peşlerinde "yetim-öksüz" kalan çok olur. Mutfaktaki dolap, perdeler, kavanozun içindeki eski düğmeler, özenle saklanmış küçülmüş giysiler, dolap diplerindeki kurdeleler... Sabah karanlığında mutfaktan gelen tıkırtılar susar, yetim kalmıştır tabaklar.

           Her tarafta hala eserleri bulunan çok çeşitli kavimlere, milletlere yurt olmuş bu yurdun, yani Anadolu nun, yani en belalı, en güzel memleketin ebedi sahipleri ey Verğhunal milleti;

      Verğhunal’lılar: